PORTUGAL: De dag van vertrek

By Petra Massonet

Wat een nacht

Zoals elke ochtend word ik spontaan wakker rond 6u.
Vrijwel meteen… besef ik weer wat er die nacht gebeurde 😊.

Oké, we zullen eens starten aan die nieuwe tijdlijn. Alles in me geeft aan dat ik naar Portugal behoor te gaan. Om de één of andere reden ben ik er nodig of is het nodig voor mijn eigen verdere reis van transformatie.
Ik krijg door dat ik letterlijk en figuurlijk op een plek ga landen.
Dat ik niet weet waarom precies, is niet van belang.

Ik start mijn dag met stretching en oefening, maak mezelf en nog wat laatste dingen klaar voor vertrek en breng nog wat tijd door met de jongens.
Ook voor hen transformerend, want “toevallig” is ook de papa net nu met verlof.
Hotel mama en papa gelijktijdig dicht 😅.

Synchronisiteit ten top

De taxi zou komen om 10:45u, 10:30u gaat de bel.
Hij geeft aan dat hij wat te vroeg is, dat ik op mijn gemak mag doen, we hebben nog alle tijd.
Ik neem afscheid van mijn schatten en mijn kippen en vraag mijn team om vanaf nu alles in goede banen te leiden en dicht bij mij te blijven.

En jawel hoor, synchronisiteit ten top.
10:44u klik ik mijn gordel vast.
De rit naar Zaventem verloopt vlot en zonder problemen.
De chauffeur liet me vooraan plaatsnemen, 🤔 hmm… vreemd is dat altijd zo, vraag ik me af?
Hij deelt vele “negatieve” verhalen van vakantiegangers. Te heet, te zware valiezen, vals bomalarm op Zaventem de nacht voordien, waardoor mensen niet uit hun vliegtuig mochten, enz…
Het is een waterval van communicatie.
Zelf zeg ik weinig,
Ik blijf dichtbij mezelf en laat me mijn balans niet ontnemen. Als er iets is wat ik heb geleerd, dan is het dit.
Het is een mooi voorbeeld van hoe men “onbewust” negativiteit of donkere energie projecteert. Ik ontvang dit cadeautje echter NIET.
Ik kijk naar alles wat passeert langs de weg en knik af en toe eens of zeg ja, of amai 😉.
Een diepzinnig gesprek zit er hier toch niet in 🙏.

Geweldig hoe vlot alles stroomt

Om 11:44u 🙏 zet hij het contact uit, in de overdekte parkeergarage op Zaventem.
Ik vraag hem welke kant ik op mag? Hij geeft aan, me te willen vergezellen tot bij de incheck. Hij neemt een valiesje en leidt me naar het bord op de tweede verdieping.
De incheck is reeds open hoewel we meer dan bijna een uur te vroeg zijn. Hij brengt me tot daar en legt me nog het één en ander uit. De incheck verloopt zonder slag of stoot.
Ik bedank hem vriendelijk met een fooi en bedank in gedachten ook mijn team 🙏.

GEWELDIG HOE VLOT ALLES STROOMT 🥰

Het grote moment is aangebroken

De winkeltjes waar ik door wandel spreken me niet aan.
Ik wandel meteen tot bij de Gates. Mijn nummer is nog niet zichtbaar.
Ik eet een hapje en wacht geduldig tot de Gate vrijkomt. Ook daar gaat er nog wat tijd overheen, de vlucht heeft een 25min. vertraging.

Om 14:44u mogen we naar buiten, ons vliegtuig is net geland. We zien van dichtbij hoe alles klaar wordt gemaakt voor de vlucht.
Dan mogen we naar binnen, ik heb een plekje bij het raam,
het is prachtig weer.

Uiteindelijk duurt het nog tot 15:44u vooraleer de wielen het asfalt loslaten.

Het begint me echt wel op te vallen dat die 44 in tijd overal terugkomt.
Ik vraag tijdens het opstijgen mijn team rondom mij. Zelf focus ik me op mijn ademhaling en blijf ik voelen en observeren hoe mijn lihcaam rageert op de druk van het stijgen.
Alles verloopt perfect 🍀🙏😇.
Tegen 15:55u zijn we boven.
Ongelooflijk hoe het stroomt.

De Aarde vanuit die adelaarsogen bekeken

Eens boven geniet ik van de Aarde, deze keer vanuit die adelaarsogen bekeken.
Ik stel me voor hoe daar beneden mensen lopen te jagen, te discussiëren, mensen met liefdesverdriet, hoe bepaalde pionnetjes oorlog voeren, enz…

Zij zijn belangrijk, wat zij denken of zeggen is belangrijk, een glimlach verschijnt op mijn gelaat.
Het verdwijnt allemaal in het niets als je daar boven hangt.
Het zijn kleine stipjes binnen het grotere geheel.

Daar hang ik dan, eerst tussen de kleine wolkjes, wat later een heel stuk erboven.
De gedachte dat ik op die manier ook nog eens van de grond kom schiet door mijn hoofd 😅.

Letterlijk een stukje dichter bij de hemel, bij mijn team 🍀🙏😇

Het geronk van de motoren zorgt ervoor dat mijn ogen beginnen dichtvallen. Ik geef me er aan over en slaap een uurtje. Wanneer ik terug in het hier en nu ben kijk ik hoe laat het is. De gsm geeft 17:17u weer. Daar is weer een glimlach.

De piloot zei eerder, dat de wind gunstig stond, dat we 2u en 5min. zouden vliegen.
We zijn er dus bijna.
We verlaten net de zee en er komt gebergte in de plaats.

En dan is het zover en begint de landing, langzaam mindert hij snelheid en begint zachtjes te zakken. Het gaat zeer rustig en vloeiend.
Wanneer we draaien en ons klaarmaken voel ik plots dat het vliegtuig ondersteund wordt.
Iets immens groot spreid zijn vleugels, net onder de vleugels van het vliegtuig.

Dan zie ik het, het is Aartsengel Michaël met zijn zwaard op de borst, punt naar voor doorklieft hij de lucht. Zijn engelenvleugels groot opengespreid onder het vliegtuig.

Er verschijnt weer een lach op mijn gezicht.
‘k weet gewoon dat het een perfecte landing zal zijn.
Zonder ook maar iets links of rechts te kantelen landen we op het asfalt, zonder schok, heel zacht en gestroomlijnd.

WHAUW, DAT HEBBEN WE SCHITTEREND GEDAAN.
Ik bedank meteen mijn team voor de mooie support tot dusver 🙏🍀.

We zitten op Portugeese bodem

Terwijl we naar onze plek navigeren worden de gsm’s terug opgezet.
We zitten nu op Portugese bodem.
Petra die steeds vertrekt zonder voorbereiding heeft geen idee hoe en of haar Orange hier werkt.
Niet dus, krijg geen verbinding.
Denk ff van het sebiet wel uit te zoeken, toch zegt een stemmetje:
“Vraag het nu aan het meisje naast je”.
Links van mij zitten 2 vriendinnen, ik vraag hen bij welke provider ze zijn.
Ook bij Orange, bij hen werkt het wel.
“Heb je je roaming opstaan”, vraagt ze me 🤔?
Roaming?
Petra en techniek 😅
Samen kijken we het na en idd, zodra we dit activeren werkt het.
Goed dat ik hier mijn intuïtie volgde 🙏🍀.

Kan het nog mooier?

We stappen af en lopen richting de hal.
Onze valiezen komen aan op band 1 = Nieuw Begin!
Ik denk bij mezelf, zou toch wel heel toevallig zijn mocht mijn valiesje er als eerste uitrollen en…
😅😅 jawel hoor, je gelooft het niet.
Het eerste dat eruit gesprongen komt is het mijne 🙏🍀🙏

HOE MAGISCH KAN HET LEVEN LOPEN 💖?

Buiten staat de Shuttle van Hertz vlak aan de deur voor me klaar. Hij brengt me 5min. verder naar mijn huurauto.

Ook daar blijkt alles top geregeld en kan ik meteen vertrekken met auto nummer 3 = Lichaam, Geest en Ziel.
Help…. een sleutel zonder sleutel 😅.
Kom Petra bekijk het eens ff, kan niet moeilijk zijn.
😅😅 een aan- en uitknop!
Heb je van ze leve…

44 en nog…

In het midden van het Dashboard staat weer de 44 opgelicht. Wat dat precies betekent weet ik niet want ik rij meer of minder, toch blijft dat zo staan. (Achteraf zag ik dat dit de gemiddelde snelheid was wat de auto aangaf. De 44 is er de gehele vakantie blijven staan 😉)

Er is weinig verkeer en het zijn grote brede straten. Zalig rijden hier. Ik kom dan ook een uurtje later in alle rust aan bij mijn eerste hotelletje.
De juf aan de balie geeft me mijn kamernummer.

TWO, THREE, FOUR…

Hoor ik dat nu goed denk ik, heb ik nu echt 234 als kamernummer?

MAGISCH MOOI 🍀🙏💖

Na wat te hebben geacclimatiseerd ga ik op zoek naar een hapje om te eten. De avond is hier al gevallen. Het lijkt een gezellig stadje.
Kijk er naar uit om morgen verder op verkenning te gaan.

Om 22:22u zet ik de gsm uit en leg ik me moe maar zeer voldaan in mijn bedje.
Wat ik voel is

YES Petra YOU DID IT 💪
JIJ BENT IN PORTUGAL 🇵🇹💖

Maar…. ik voel ook heel erg mijn wortelchakra.
De landing voelt zwaar.
Ik neem dan ook alle tijd om mezelf te helen.
Er komt duidelijk veel zwaarte vrij.

Dat is ook meteen de reden waarom ik met dit schrijven een dag achterloop.
Gisterenavond was er geen energie voor, ik weet ondertussen dat dat helemaal prima is.

Alles op de juiste tijd 😉.

Tot morgen voor wie wenst te volgen 😎🌞💃

Liefs Petra 😘

Alle Dag van vertrek